«Παράδοξα και άδικα”

745

Μιλάνε για εκσυγχρονισμό και εξορθολογισμό ενώ επιβάλλουν ένα σωρό παράλογα και παράδοξα

Της ΕΛΕΝΑΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ
Βουλευτού Α’ Αθηνών
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Οι φανατικοί του μνημονίου επιμένουν ότι ακόμα και αν η πατρίδα μας δεν είχε παραδοθεί στις βουλές της Τρόϊκας και πάλι θα έπρεπε να εφαρμόσουμε οικειοθελώς τις πολιτικές και τα μέτρα που ψηφίζουν εδώ και τριάμισι χρόνια οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά προκειμένου δήθεν να εκσυγχρονίσουμε-εξορθολογίσουμε την Οικονομία μας και τη Δημόσια Διοίκηση.
Ας δούμε όμως πόσο σύγχρονα, λογικά και πάνω απ’ όλα δίκαια, είναι εκείνα που ψηφίζονται και εφαρμόζονται. Αρκούν μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.
– Ο φορολογούμενος πολίτης εργάζεται τίμια και σκληρά για χρόνια και καταφέρνει να αποκτήσει ένα καλό σπίτι και ένα καλό αυτοκίνητο. Με την κρίση πέφτουν δραματικά οι αποδοχές του, ή βγαίνει καποια στιγμή στην σύνταξη εισπράττοντας πολύ λιγότερα χρήματα από ότι ήταν κάποτε ο μισθός του, αλλά η εφορία με τα δήθεν αντικειμενικά κριτήρια φορολόγησης που λέει πώς εφαρμόζει και με βάση το σπίτι και το αυτοκίνητο τα οποία κάποτε απέκτησε, τον φορολογεί ωσάν να είναι πλούσιος και προνομιούχος.
– Ακόμη πιο ακραία μπορεί να είναι η κατάσταση με έναν συμπατριώτη μας που μένει άνεργος, αλλά και πάλι λόγω ενός σπιτιού ή αυτοκινήτου που κάποτε απέκτησε ή κληρονόμησε, καλείται να καταβάλλει βαρείς φόρους για τους οποίους δεν έχει ούτε ένα σεντ να δώσει στην εφορία.
– Οι Έλληνες βλέπουν τις εμπορικές αξίες των σπιτιών τους να καταρρέουν λόγω έλλειψης ζήτησης στην αγορά ακινήτων, αλλά το υπουργείο Οικονομικών την ίδια στιγμή εκτοξεύει τις αντικειμενικές αξίες και μαζί τους φόρους, είτε στη μορφή των δήθεν αντικειμενικών κριτηρίων φορολόγησης, είτε με τα γνωστά χαράτσια.
– Οι ιδιοκτήτες ακινήτων πληρώνουν πολλαπλούς φόρους πάνω στο ίδιο ακίνητο (ΦΑΠ, ΕΤΑΚ, ΕΕΤΗΔΕ) και αντί το κράτος να καταργήσει αυτή τη σκανδαλώδη κατάσταση θεσπίζει έναν νέο ενιαίο φόρο στον οποίο «παντρεύει» όλους τους προηγούμενους φόρους μαζί.
– Στην επιβολή χαρατσιών, ή σε άλλες φορολογικές πράξεις γίνονται ένα σωρό λάθη σε βάρος του φορολογουμένου, ο οποίος καλείται να πληρώσει κατ’ αρχήν το λάθος ποσό (το οποίο είναι συνήθως υψηλότερο από το σωστό) και αφού βρει ο ίδιος άκρη στο πρόβλημά του μετά από πολλές ημέρες ταλαιπωρίας από τη μία υπηρεσία στην άλλη, τότε μπορεί να περιμένει έκπτωση του επιπλέον ποσού που πλήρωσε λόγω του λάθους σε έναν επόμενο λογαριασμό. Φυσικά χωρίς να λάβει ούτε ένα σεντ τόκο.
– Γενικότερα, όταν ο πολίτης χρωστάει στο κράτος λεφτά, το κράτος τον τοκίζει. Όταν το κράτος χρωστάει στον πολίτη λεφτά, ο πολίτης δεν παίρνει ούτε ένα σεντ τόκο. Επίσης, όταν χρωστάει ο πολίτης στο κράτος και το κράτος στον πολίτη, το κράτος δεν δέχεται συμψηφισμό των οφειλών, αλλά απαιτεί τα χρήματα που του οφείλονται είτε με άμεση καταβολή, είτε με διακανονισμό βάσει όρων που εκείνο υπαγορεύει, ενώ το ίδιο καταβάλλει τις δικές του οφειλές όποτε διευκολυνθεί χωρίς όρους και χωρίς προϋποθέσεις υπέρ του πολίτη.
– Έρχεται μία κυβέρνηση σαν εκείνη του Καραμανλή να προσφέρει στον πολίτη όλα τα δυνατά κίνητρα να αποκτήσει ένα καλό ασφαλές αυτοκίνητο στα 2.000 κ.ε. και άνω. Και όταν το αποκτήσει, έρχονται όλες οι επόμενες κυβερνήσεις και επιβάλλουν στον ιδιοκτήτη εξοντωτικά τέλη κυκλοφορίας, αντικειμενικά -τάχα- κριτήρια, έκτακτες εισφορές κ.ο.κ.. Και όλα αυτά, ενώ η εμπορική αξία του οχήματος ως μεταχειρισμένου έχει καταρρεύσει λόγω έλλειψης ζήτησης ακριβώς επειδή θεωρείται πανάκριβη η συντήρησή του.
– Σύμφωνα με το λεγόμενο πολυνομοσχέδιο, διπλασιάζεται το λεγόμενο αφορολόγητο για τους αγάμους και τους ατέκνους, πηγαίνοντας από  5 χιλιάδες ευρώ σε 9,5. Για τους έχοντες ένα παιδί αυξάνεται το αφορολόγητο όριο από 7 χιλ. ευρώ σε 9,5 και για τους έχοντες δύο παιδιά από 9 χιλ. σε 9,5. Αλλά όταν φτάνουμε στους τρίτεκνους (τους οποίους η κυβέρνηση Καραμανλή είχε εξισώσει με τους πολύτεκνους), το αφορολόγητο όριο μειώνεται από τα 12 χιλ. ευρώ στα 9,5. Συμπέρασμα; Αν αποφασίσεις να κάνεις τρίτο παιδί, σίγουρα είσαι πλουσιότερος από εκείνους που έχουν ένα ή δύο. Έτσι τουλάχιστον κρίνουν και αποφασίζουν Τρόϊκα-κυβέρνηση-κράτος.
– Σε ότι αφορά τους πολυτέκνους που δηλώνουν εισόδημα 10-25 χιλ. ευρώ το χρόνο, σε σχέση με το προηγούμενο φορολογικό έτος οι έχοντες έξι παιδιά θα πληρώσουν όλοι μαζί 4.400% επιπλέον φόρο, οι έχοντες πέντε παιδιά 9.700% και οι έχοντες τέσσερα παιδιά 6.600%. Εξαπολύεται δηλαδή φορολογικό πογκρόμ σε οικογένειες πολυτέκνων σε μία χώρα που θεωρείται η 3η παγκοσμίως με τον πιο γερασμένο πληθυσμό. Το παράλογο είναι ότι το κράτος θεωρεί ότι μία οικογένεια που έχει εισόδημα 10-25 χιλ. ευρώ ετησίως, δηλαδή 1-2 χιλ. μηνιαιώς, μπορεί να αναθρέψει τέσσερα, πέντε, έξι παιδιά και πάλι να της μείνουν χρήματα να πληρώσει φόρους.
– Οι ασφαλιστικές επιβαρύνσεις από ταμεία είναι παράλογες και δυσβάστακτες. Ειδικά στους ελεύθερους επαγγελματίες ο ΟΑΕΕ επιβάλλει συγκεκριμένα πλαφόν που βαίνουν συνεχώς αυξανόμενα ανά χρονικές κλίμακες, ανεξάρτητα με το τι δουλειές κάνει ο επαγγελματίας και πόσα έσοδα έχει. Το ίδιο καθεστώς επιβάλλεται και σε εποχικούς επαγγελματίες ή επιχειρηματίες και μάλιστα σε δωδεκάμηνη βάση (π.χ. ιδιοκτήτες ενοικιαζόμενων δωματίων).
– Μιλώντας για τα ταμεία γενικότερα, είμαστε η χώρα που ο εργαζόμενος πληρώνει μία ζωή εισφορές υπολογίζοντας ότι θα εισπράξει κάποτε ένα πλαφόν σύνταξης, αλλά οι διοικητές και οι πρόεδροι που ορίζουν οι κυβερνήσεις, με πολιτικές εντολές πάντα, παίζουν τα αποθεματικά σε μετοχές-«φούσκες», δομημένα ομόλογα και άλλα χρηματοπιστωτικά προϊόντα αμφιβόλου αποδοτικότητας τα οποία στο τέλος υπέστησαν και «κκούρεμα». Και φτάνει το κράτος να λέει ότι δεν υπάρχουν λεφτά για συντάξεις και ουδείς δίνει λόγο στη δικαιοσύνη ή πάει φυλακή.
– Ένα ακόμη παράδοξο είναι ότι ενώ διάφοροι πιθανοί φοροφυγάδες ή φοροκλέφτες βρίσκουν ασφαλές καταφύγιο μέσα στις διάφορες λίστες καταθετών του εξωτερικού οι οποίες βρίσκονται στη διάθεση κυβέρνησης, κράτους και δικαιοσύνης, λλά ουδείς μπαίνει στη διαδικασία να τις κάνει φύλλο και φτερό, οδηγούνται στον Κορυδαλλό επιχειρηματίες και επαγγελματίες οι οποίοι δεν αρνούνται τις οφειλές τους σε ταμεία-εφορία, αλλά ούτε και τις κρύβουν, αλλά απλά έχουν περιέλεθι σε κατάσταση αδυναμίας να ανταποκριθούν. Και αντί το κράτος να τους δώσει την ευκαιρία να δουλέψουν μήπως και πληρώσουν κάποια απότα χρέη τους, τους βάζει πίσω από τα σίδερα της φυλακής.
– Ζούμε σε μία χώρα όπου εισέπρατταν μηνιαίο βοήθημα 340 ευρώ μέσω ΟΓΑ, δεκάδες χιλιάδες ηλικιωμένοι Πόντιοι αδερφοί μας τους οποίους εμείς προσκαλέσαμε να έρθουν και να επαναπατριστούν από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες και με μία ακόμη μνημονιακή πολιτική απόφαση η κυβέρνηση τους έκοψε τη σύνταξη αφήνοντάς τους εντελώς αβοήθητους. Σε ποιο άλλο κράτος καταδικάζονται σε οικονομικό καιάδα με μία απόφαση-μονοκοντυλιά δεκάδες χιλιάδες ηλικιωμένοι ομοεθνείς που το ίδιο το κράτος τους παρακίνησε να μετεγκατασταθούν από το εξωτερικό, πίσω στην πατρίδα;
– Στις ρυθμίσεις για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά λαμβάνεται μέριμνα μονάχα για τα δάνεια που είναι ενήμερα και όχι για εκείνα που είναι υπερήμερα. Με άλλα λόγια, το κράτος δεν απλώνει χέρι βοήθειας σε κάποιον πολίτη που ήδη έχει εκδηλώσει αντικειμενική αδυναμία να ανταπεξέλθει στις δανεικές του οφειλές και υποχρεώσεις, τον παρακάμπτει εντελώς και πηγαίνει απευθείας στον πολίτη εκείνον ο οποίος κουτσά-στραβά έστω, μπορεί και δίνει κάτι στις τράπεζες για το δάνειό του.
– Στις ρυθμίσεις συμπεριλαμβάνονται μονάχα οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, ενώ δεν υπάρχει αντίστοιχη μέριμνα για ελεύθερους επαγγελματίες, ακόμη και επιχειρηματίες, οι οποίοι πλήττονται θανάσιμα από την οικονομική κρίση. Δίνεται δηλαδή κάποια ανάσα σε ανθρώπους που έχουν εγγυημένο εισόδημα πάνω στο οποίο υπολογίζουν οι τράπεζες προκειμένου να εισπράξουν χρήμα και αφήνονται απ’ έξω από τις ρυθμίσεις άλλοι που βρίσκονται επαγγελματικά μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
– Στις ρυθμίσεις συμπεριλαμβάνονται μόνο τα νοικοκυριά που έχουν ετήσιο εισόδημα κάτω από 25 χιλ. ευρώ. Με άλλα λόγια, το κράτος πιστεύει  ότι ένα αδρόγυνο που έχει εισόδημα περίπου 2 χιλ. ευρώ μηνιαίως μπορεί να συντηρεί δύο ή τρία παιδιά, να πληρώνει πάγια και έκτακτα οικιακά και οικογενειακά έξοδα, φόρους, τέλη, χαράτσια, να ψωνίζει από σούπερ μάρκετ και λαϊκή με τιμές βασικών αγαθών 100 ευρώ στο καλάθι (ενώ η Γερμανία με διπλάσιους μισθούς έχει τιμές 110 ευρώ στο καλάθι) και μαζί με όλα αυτά, να έχει και τη δυνατότητα να πληρώνει στεγαστικό, ή άλλο, δάνειο. Παρενθετικά, επειδή έγινε αναφορά στις τιμές αγαθών,είμαστε η χώρα που όταν οι διεθνείς τιμές πετρελαίου αυξάνονται, ανατιμολογούνται τα καύσιμα στα πρατήρια και όταν οι διεθνείς τιμές πετρελαίου μειώνονται, η χρέωσης της αμόλυβδης μένει σε εμάς στάσιμη και φυσικά, τον πρώτο λόγο στην κερδοσκοπία έχει το ίδιο το κράτος που φορολογεί τα καύσιμα τόσο άγρια λες και είναι χρυσός ή πλατίνα.
– Στις ρυθμίσεις αποκλείονται όσοι διατηρούν ενυπόθηκη πρώτη κατοικία, η αντικειμενική αξία της οποίας υπερβαίνει τις 180 χιλ. ευρώ. Και αυτό, ενώ το κράτος έχει εκτοξεύσει το ύψος των αντικειμενικών αξιών με αποτέλεσμα πολλές οικογενειακές κατοικίες εμβαδού άνω των 100 τ.ε. σε μία μέση καλή συνοικία να έχουν αντικειμενική αξία η οποία φτάνει ή υπερβαίνει τις 180 χιλ.
– Στις ρυθμίσεις αποκλείονται τα νοικοκυριά που έχουν δάνεια άνω των 150 χιλ. ευρώ. και αυτό, ενώ έχει προηγηθεί μία μεγάλη περίοδος στην οποία οι τράπεζες μοίραζαν  αφειδώς στεγαστικά, επισκευαστικά, επιχειρηματικά, καταναλωτικά και διάφορα άλλα δάνεια με χαλαρούς όρους και ελάχιστες διακρίσεις.
– Το πιο κωμικοτραγικό είναι ότι τα νοικοκυριά και οι οικογένειες που έχουν ελπίδα να μπουν στις ρυθμίσεις, θα πρέπει να εμπίπτουν ταυτοχρόνως σε όλους μαζί τους όρους. Αν εξαιρείσαι από έναν έστω, εξαιρείσαι συνολικά από όσους οφειλέτες δικαιούνται να μπουν στη ρύθμιση.
– Και το χειρότερο απ’ όλα, είναι ότι σε μία εποχή που έχουν μπει μέσα στις τράπεζες συνολικά πάνω από 300 δις ευρώ ως πακέτα στήριξης και ανακεφαλαιοποίησης (σε βάρος μάλιστα του δημοσίου χρέους το οποίο καλείται να πληρώσει ο πολίτης) χωρίς να έχουν αποδώσει ούτε το ελάχιστο στην πραγματική Οικονομία και την Κοινωνία, αντί να μιλάμε για κανονικό «κούρεμα» στα δάνεια των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, δίνεται απλά και μόνο μία περίοδος χάριτος και η δυνατότητα η συμφωνημένη μηνιαία καταβολή της δόσης να μην υπερβαίνει το 30% του εισοδήματος.
Αν επεκταθούμε στο γενικότερο επίπεδο λήψης κυβερνητικών και πολιτικών αποφάσεων, τότε θα επεισέλθουμε πλέον στην σφαίρα του απόλυτου παραλογισμού. Για να αναφέρουμε το τελευταίο από τα πιο πρόσφατα παραδείγματα, ας σκεφθούμε ότι ευαγγελίζονται την κάθαρση και την αναβάπτιση της ΕΡΤ δύο κόμματα εξουσίας που επί σαράντα χρόνια μετέτρεψαν τα δημόσια μέσα ενημέρωσης σε παραμάγαζά τους με διορισμούς δικών τους ανθρώπων και ρουσφετιών. Και για να το κάνουν αυτό, κατέβασαν τους διακόπτες, έριξαν μαύρο στις οθόνες, απολύουν κόσμο που έχει πλέον θεμελιώσει δικαιώματα, έχει αποκτήσει επαγγελματική δεξιότητα και εμπειρία και έχει προσφέρει έργο και πάνε από την πίσω πόρτα να επαναπροσλάβουν τους εκλεκτούς του συστήματος, τους οποίους θα έχουν νωρίτερα αποζημίωσει για την απόλυσή τους!
Μέσα στον Αρμαγεδώνα που λέγεται Μνημόνιο και εμπρός στη συντονισμένη επίθεση που δέχεται από Τρόϊκα και συγκυβέρνηση, ο κόσμος είναι δικαιολογημένα ζαλισμένος, φοβισμένος και απελπισμένος, με αποτέλεσμα να παρακάμπτει όλα τα παραπάνω κρούσματα και φαινόμενα καθώς και δεκάδες (αν όχι εκατοντάδες) άλλα παρόμοια και δεν βρίσκει τη δύναμη να αντισταθεί. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δικαιολογείται σε οποιαδήποτε περίπτωση η αντιμετώπιση του πολίτη και του φορολογούμενου, μέσα σε ένα καθεστώς κράτους Μπανανίας. Και στο κάτω-κάτω, αν έστω και κατά διάνοια Τρόϊκα και συγκυβέρνηση επιδιώκουν να διορθώσουν έστω και το ελάχιστο σε αυτό που λέγεται κράτος, ας αρχίσουν από όλα αυτά τα άδικα και τα παράδοξα που επωμίζονται στην καθημερινότητά τους οι Ελληνίδες και οι Έλληνες. Κάθε τι άλλο συνιστά σκάνδαλο και υποκρισία.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροδ.τ. 04/09/2013
Επόμενο άρθροδ.τ. 05/09/2013