Ερωτήσεις προς τους Υπουργούς Υγείας , Εργασίας Κοιν. Ασφάλειας-Πρόνοιας και Επικρατείας για το πρόβλημα των αστέγων σε Αθήνα-Ελλάδα (01.08.2013)

187

Προς: Υπουργό Υγείας Άδωνη Γεωργιάδη
Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης, Πρόνοιας, Γιάννη Βρούτση
Υπουργό Επικρατείας Δημήτρη Σταμάτη

Θέμα: Πρόβλημα αστέγων σε Αθήνα-Ελλάδα

Κυρίαρχο στοιχείο στην καθημερινή ζωή του Λεκανοπεδίου Αττικής, αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελληνικής Περιφέρειας είναι η παρουσία χιλιάδων συμπολιτών μας, αλλά και αλλοδαπών κατοίκων, που ζουν χωρίς στέγη. Σύμφωνα με ευρήματα κοινωνικών ερευνών υπό την αιγίδα Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που είναι κατοχυρωμένες στην κοινή γνώμη ως προς το κύρος, την αποστολή και την λειτουργία τους, όπως για παράδειγμα η «Κλίμακα», το φαινόμενο αυτό λαμβάνει αυξανόμενους ρυθμούς σε τεράστια μάλιστα μεγέθη λόγω της σοβούσας οικονομικής κρίσης.
Σύμφωνα με έγκυρες εκτιμήσεις, ο συνολικός αριθμός των αστέγων στην Ελλάδα κυμαίνεται περίπου στις 20 χιλιάδες, εκ των οποίων περισσότεροι από τους μισούς εντοπίζονται στο κέντρο της Αθήνας. Στην πραγματικότητα, ο αριθμός των αστέγων εκτιμάται σε πολύ παραπάνω από 20 χιλιάδες, είτε γιατί πολλοί από αυτούς δεν εμφανίζονται ποτέ για να αναζητήσουν κάποια βοήθεια από το κράτος, τους ΟΤΑ, την Εκκλησία και τις αρμόδιες ΜΚΟ, είτε γιατί μετακινούνται συνεχώς από τη μία γειτονιά στην άλλη. Σήμερα άστεγοι βρίσκονται παντού στην Αθήνα και στον Πειραιά, σε πάρκα, πλατείες, παγκάκια, στοές κτιρίων και καταστημάτων, φτάνοντας στο σημείο να αναζητήσουν καταφύγιο ακόμη και σε φυσικές κρύπτες μέσα σε λόφους και βράχους περιοχών εντός του Λεκανοπεδίου.

Σύμφωνα με έρευνα υπό τον τίτλο «Η έλλειψη στέγης στην Ελλάδα του 2012» η οποία εκπονήθηκε από την «Κλίμακα» στην περίοδο από το Σεπτέμβριο του 2011 έως το Φεβρουάριο του 2012 στην περιοχή της Αθήνας σε δείγμα 214 αστέγων οι οποίοι δέχθηκαν να δώσουν απαντήσεις:
– 64,8% δήλωσαν άστεγοι για λιγότερο από δύο χρόνια, δηλαδή 65 στους 100 αστέγους κατέληξαν στο δρόμο μετά την περίοδο μετάβασης από το έτος 2009 στο έτος 2010. Με την επίσημη ανεργία σήμερα στο 27% και άνω, θεωρείται βέβαιο ότι οι άστεγοι θα έχουν αυξηθεί ακόμη περισσότερο.
– 89,7%, 9 στους 10 δηλαδή, ήταν Έλληνες πολίτες και 10,3% αλλοδαποί.
– 60,7% ήταν μεταξύ 41-55 ετών, ευρισκόμενοι δηλαδή στις λεγόμενες παραγωγικές ηλικίες και 26,40% μεταξύ 26-40, ηλικίες επίσης παραγωγικές.
– 1 στους 5 διέθετε ανώτερη και ανώτατη μόρφωση και άλλοι 2 έχουν τελειώσει τουλάχιστον λύκειο.
– 1 στους 3 έχει περάσει τουλάχιστον μία μέρα στη φυλακή και από αυτούς, 6 στους 10 για οικονομικούς λόγους.
– 1 στους 3 δήλωσε διαζευγμένος και ένας στους 2 ότι έχει τουλάχιστον ένα παιδί.
– Το 85,6% δήλωσε ως κύριο πρόβλημα την έλλειψη στέγης, το 83,1% την ιατρική περίθαλψη, το 76,5% την έλλειψη εργασίας και το 75% την έλλειψη φροντίδας της υγιεινής τους.
– Το 58,1% βρέθηκε να μην έχει κανενός είδους κοινωνική ασφάλιση.
– Τέλος το 79,8% ελπίζει να αλλάξει η κατάστασή του, ενώ το 71,7% πιστεύει ότι θα έπρεπε η κρατική πρόληψη να μην επιτρέπει να υπάρχει πρόβλημα αστέγων.

Τα παραπάνω στατιστικά στοιχεία είναι χαρακτηριστικά του προφίλ των νεοαστέγων συμπολιτών μας και κατοίκων, ενώ οι περισσότεροι από αυτούς βιώνουν το δράμα τους υπό τις πλέον άθλιες συνθήκες. Συγκλονιστικές είναι οι εικόνες και τα πλάνα που ανήρτησε ο ελληνοαμερικανικός ενημερωτικός ιστότοπος Greek American News Agency στο πλαίσιο ρεπορτάζ που έκανε για τους άστεγους σε Αθήνα-Πειραιά, στα οποία διακρίνονται ακόμη και μικρά παιδιά να αναζητούν τροφή μέσα σε σκουπίδια και υπολλείμματα από προμήθειες και προϊόντα καταστημάτων.

Το πρόβλημα των αστέγων και νεοαστέγων πέρα του γεγονότος ότι αναδεικνύει σε όλη την έκταση τον εφιάλτη της μνημονιακής πολιτικής τον οποίο βιώνει η ελληνική Κοινωνία, είναι ένα φαινόμενο το οποίο προσβάλλει τον Πολιτισμό μας και αποτελεί επιπλέον βραδυφλεγή βόμβα αναφορικά με τη δημόσια υγεία και υγιεινή. Η βοήθεια που παρέχεται σε αυτούς τους δυστυχισμένους συνανθρώπους μας είναι διάσπαρτη ως προς τους φορείς που εμπλέκονται και αποσπασματική και ελλειπής ως προς την κάλυψη των πραγματικών αναγκών. Πρόκειται για ένα θέμα το οποίο η Πολιτεία πρέπει να αντιμετωπίσει με ευθύνη, υπευθυνότητα, επιστημονικότητα, αλλά και με ανθρωπιά, φιλευσπλαχνία, αλληλεγγύη και πάνω απ’ όλα αποτελεσματικότητα. Μέχρι σήμερα επικρατεί η τάση να αγνοούν οι περισσότεροι το πρόβλημα, να το υποεκτιμούν, ή ακόμη και να το αντιμετωπίζουν ως ένα στίγμα ενάντια στην αισθητική που θέλουμε να προβάλλουμε στους ξένους τουρίστες και επισκέπτες, εξ ου και έχουν υπάρξουν και επιχειρήσεις«σκούπα» σε βάρος αστέγων συμπολιτών μας.

Κατόπιν όλων των παραπάνω, ερωτώνται οι υπουργοί:

– Έχει υπάρξει μία πιο ασφαλής και επικαιροποιημένη προσέγγιση από εκείνη των περίπου 20 χιλιάδων, ως προς τον πραγματικό αριθμό των αστέγων σε Αθήνα-Πειραιά-Λεκανοπέδιο και στο σύνολο της Ελληνικής Επικράτειας αυτή τη στιγμή που μιλάμε; Σε πόσους υπολογίζονται;

– Ποιες είναι οι ενέργειες των αρμόδιων και συναρμόδιων υπουργείων και δημοσίων υπηρεσιών ως προς την κάλυψη και φροντίδα των βασικών τους αναγκών αναφορικά με την προσωρινή έστω στέγαση και φιλοξενία τους, την σίτιση, ένδυση και υπόδησή τους, την κοινωνική ασφάλιση και την ιατροφαρμακευτική στήριξή τους και την παροχή βοήθειας σχετικά με τη βασική υγιεινή τους;

– Ποιο είναι από πλευράς κυβέρνησης και κράτους το υφιστάμενο πλαίσιο προτάσεων, αποφάσεων, ενεργειών που θα προήγαγε μία αισθητή βελτίωση και μία ουσιαστική βοήθεια ως προς τις προοπτικές κοινωνικής επανένταξης αυτών των ανθρώπων;

Η ερωτώσα βουλευτής

ΕΛΕΝΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ