Ενδοοικογενειακή Βία

301

Ένα αθέατο έγκλημα

Οι κινήσεις της αργές, το βήμα της συρτό. Κρατάει σφιχτά από το χέρι τον μικρό της γιο και διακρίνεται η προχωρημένη εγκυμοσύνη της. Η δεξιά πλευρά του προσώπου της πρησμένη τόσο, που το μάτι παραμένει κλειστό, τα μελανιασμένα, φουσκωμένα χείλη της σχισμένα και το σπασμένο ζυγωματικό συμπληρώνει την παραμόρφωση του άλλοτε όμορφου προσώπου της.
Βία μέσα στην οικογένεια – ένα αθέατο έγκλημα που συμβαίνει πίσω από κλειστές πόρτες. Απειλές, ψυχολογική κακοποίηση, υποτίμηση της προσωπικότητας, σωματική επίθεση, σεξουαλικός βιασμός που δέχεται η γυναίκα, το παιδί, η ανυπεράσπιστη τρίτη ηλικία. Τα θύματα αισθάνονται παγιδευμένα και έχουν μάθει να κρατάνε καλά κρυμμένο το μυστικό αυτό. Κάθε χρόνο ένας μεγάλος αριθμός γυναικών και παιδιών, ακόμα και της πιο τρυφερής ηλικίας, πηγαίνουν στα νοσοκομεία με ανεξήγητους σωματικούς τραυματισμούς, που θέτουν σε κίνδυνο τη σωματική και την ψυχική υγεία τους και, δυστυχώς, ακόμα και τη ζωή τους.

Στις περισσότερες περιπτώσεις οι γυναίκες που κακοποιούνται πιστεύουν πως εκείνες ευθύνονται και τους αξίζει αυτό που παθαίνουν. Όταν βρουν το κουράγιο, συνήθως τη φορά εκείνη που από τύχη γλίτωσαν το θάνατο και αφού έχουν χάσει πλήρως τον αυτοσεβασμό και την αξιοπρέπεια τους, πρέπει να γνωστοποιήσουν τον Γολγοθά τους. Να «εξευτελιστούν» στις αστυνομικές αρχές, να γίνουν «ρεζίλι» στη γειτονιά και να «χαλάσουν την οικογένεια τους», ενώ συγχρόνως πρέπει να αντιμετωπίσουν τη ζωή τις περισσότερες φορές χωρίς συμπαράσταση και κατανόηση, χωρίς ένα σπίτι να μείνουν με τα παιδιά τους, χωρίς χρήματα.

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο αρμόδιος υπουργός Δικαιοσύνης κ. Παπαληγούρας ανταποκρίθηκε σε ένα αίτημα ετών και ψήφισε ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο, δικαιώνοντας όλους αυτούς τους αγώνες για τις ίσες ευκαιρίες και τα ίσα δικαιώματα στη ζωή. Αναλαμβάνοντας η Πολιτεία τη νομική ευθύνη, τα ΜΜΕ την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και η κοινωνία δράση, πρέπει να δώσουμε ένα τέλος, ώστε να εκλείψει το τραγικό φαινόμενο της βίας μέσα στην οικογένεια. Γιατί μια ευτυχισμένη οικογένεια, με ισορροπημένα μέλη, καθορίζει τη δομή της κοινωνίας μας, και μόνο μια σωστά δομημένη κοινωνία μπορεί να έχει πρόοδο και ανάπτυξη.