Το δημογραφικό πρόβλημα απειλεί την Εθνική μας υπόσταση.

659

«Οι μητέρες μας διεκδικούσαν το δικαίωμα να μην κάνουν παιδιά, αν δεν το ήθελαν. Εμείς τώρα πρέπει να διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας να κάνουμε παιδιά, αν το θέλουμε. Σε λίγο καιρό κλείνω τα 42, τα περιθώριά μου στενεύουν. Όταν ξεκίνησε η κρίση, ήμουν 37 χρόνων: ώριμη πια, επαγγελματικά καταξιωμένη, ασφαλής. Ήμουν έτοιμη να κάνω παιδιά, το ήθελα πολύ. Έπειτα απολύθηκα, άλλαξε η ζωή μου. Τώρα εδώ παλεύω να βγάλω 500 ευρώ τον μήνα από μεταφράσεις. Το όνειρό μου για παιδιά απομακρύνεται». Τα λόγια της άνεργης Ελένης που διάβασα σε κάποιο ιστοχώρο συγκλονίζουν.

Αυτά που συμβαίνουν στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια σχετικά με το δημογραφικό πρόβλημα, οδηγούν και τον πιο καλόπιστο παρατηρητή στο συμπέρασμα, ότι πιθανόν υπάρχει ένα σχέδιο αφανισμού του Ελληνικού Έθνους.
Πολιτικές που οδηγούν τους πολίτες στα όρια της επιβίωσης, αλλά και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις βοήθειας που δόθηκαν σε κοινωνικές ομάδες όπως οι Πολύτεκνοι, γιγαντώνουν το πρόβλημα της υπογεννητικότητας στη χώρα μας και το καθιστούν μέγιστο εθνικό ζήτημα για το μέλλον του έθνους μας.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του ιατρικού κόσμου η οικονομική κρίση των 3 τελευταίων ετών, έχει μειώσει τις γεννήσεις κατά 30%. Στοιχεία της ΜΚΟ των Γιατρών του Κόσμου περιγράφουν, μια νέα μορφή «οικονομικής υπογονιμότητας» δηλαδή της μη επιλεγμένης ατεκνίας λόγω οικονομικής δυσπραγίας. Στην περσινή τους έκθεση καταγράφουν πως 4 στις 10 γυναίκες θα γεννήσουν ένα παιδί λιγότερο ή δεν θα γεννήσουν καθόλου λέγοντας χαρακτηριστικά : « έχουμε 3 εκατ ανασφάλιστους και 10 εκατ ανασφαλείς . Πώς να συμβιώσουν, να κάνουν οικογένεια και να τεκνοποιήσουν τα νέα παιδιά με αυτές τις οικονομικές συνθήκες ? Ούτε μπορούν να αναζητούν δωρεάν προγεννητικούς ελέγχους πηγαίνοντας από ΜΚΟ σε ΜΚΟ ή να μαζεύει χρήματα όλη η οικογένεια για ένα τοκετό.»

Από την άλλη η μητρότητα βρίσκεται υπό διωγμό. Η έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη έχει καταγράψει πολλές περιπτώσεις ανισότητας στην εργασιακή μεταχείριση των γυναικών, σε σχέση με την εγκυμοσύνη ή τη μητρότητα. Πολύ συχνά η λήψη άδειας μητρότητας, αναρρωτικής άδειας που σχετίζεται με την κύηση και τη λοχεία, καθώς και γονικής άδειας, προκαλούν διακρίσεις στην επαγγελματική εξέλιξη και μισθολογικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων.

Αλλά και τι να πει κανείς για την στήριξη της άγαμης μητέρας και της μονογονεικής οικογένειας γενικότερα. Να σας θυμίσω πρόσφατα τον 35χρονο διαζευγμένο πατέρα που σε πλήρη απόγνωση, είπε στην Εφορία της Ρόδου αγκαλιά με το παιδί του : «Πάρτε το ,δεν μπορώ να το ζήσω!». Τα τελευταία 300 ευρώ που του έβαλαν στον λογαριασμό του, τα άρπαξε η Εφορία. Οι διατάξεις του νόμου δεν κάνουν καμία εξαίρεση. Το σύστημα λειτούργησε άψογα. Χωρίς να υπολογίζει παιδιά, ανάγκες, αγώνες και αγωνίες των γονιών τους.

Σύμφωνα με τις τελευταίες μελέτες, το 2040 οι Έλληνες θα αρχίσουν να μειώνονται αν συνεχιστούν οι σημερινοί ρυθμοί γεννήσεων. Με μια σειρά εφαρμοστικούς νόμους του Μνημονίου, το οποίο φεύγει αλλά είναι πάντα εδώ, η συγκυβέρνηση κάνει ότι ακριβώς χρειάζεται για να συνεχιστεί το πρόβλημα. Νομοθετήματα μακριά από κάθε έννοια πρόνοιας και στήριξης της μητρότητας και της οικογένειας ακόμα και στους πολύτεκνους που είναι μια αχτίδα φωτός στο δημογραφικό σκοτάδι που απλώνεται στη χώρα μας.
Κατάργησε το επίδομα και την ισόβια σύνταξη της πολύτεκνης μάνας, εξαφάνισε το επίδομα του τρίτου τέκνου και το εφάπαξ των 2000 €, επιβάρυνε με φόρο πολυτελείας το πολυτεκνικό αυτοκίνητο και κατήργησε το αφορολόγητο όριο μετατρέποντας τα παιδιά σε «τεκμήριο».

Δυστυχώς λοιπόν βλέπουμε ότι έχουν δημιουργηθεί οι κατάλληλες οικονομικές συνθήκες για να μη γεννάμε παιδιά !
Το σχέδιο αφανισμού της Ελλάδας και των Ελλήνων, πρέπει να σταματήσει εδώ. Οι δυνάμεις που μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για την οικογένεια και την πατρίδα, πρέπει να αφήσουμε στην άκρη ότι μας χωρίζει και να ενωθούμε σε μία συμπαγή δύναμη που θα αντιστρέψει αυτή τη κατάσταση.
Χρειάζεται αλλαγή πολιτικής. Οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ζητάμε από το λαό να μας δώσει τη δύναμη να είμαστε η εγγύηση στη διακυβέρνηση της επόμενης μέρας.

το άρθρο δημοσιευτηκε στην Κυριακάτικη Δημοκρατία της 26/10/2014

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροδ.τ. 20/10/2013
Επόμενο άρθροδ.τ. 22/10/2013